koniec
*
Wypełnijcie
więc i wy wolę Ojca,
bo pochodzicie od niego.
Ojciec bowiem [γάρ] jest łagodny, a
co pochodzi z jego woli jest
35 dobrem. On przyjął wiedzę o tym,
co wasze, abyście odpoczynek
w nich mieli. Bowiem [γάρ] w
owocach znajduje się wiedza o tym,
co jest wasza, ponieważ synowie Ojca
34,1 są właśnie jego wonnością, gdyż
pochodzą z łaski [χάρις] jego
oblicza. Dlatego Ojciec miłuje
swą wonność i objawia ją
5 wszędzie. Ona mieszając się
z materią [ϋλη] udziela swej wonności
światłości, a w swym odpoczynku
sprawia, że unosi się nad każdą postacią
i nad każdym dźwiękiem. To nie uszy bowiem [γάρ]
10 przyjmują wonność, lecz [αλλά] tę wonność
Duch [πνεΰμα]
przyciąga i wdycha
ku sobie i zanurza się
w wonności Ojca. Doprowadza
15 ją więc do portu i umieszcza ją w miejscu,
z którego wyszła;
do pierwszej wonności, która
się oziębiła, to jest, w stworzeniu [πλάσμα]
psychicznym [ψυχικόν], co
20 podobne jest do oziębionej wody,
która rozpływa się w ziemi
spulchnionej tak, że ci
co ją widzą, myślą o niej:
„To ziemia, co wnet
25 zniknie znowu”. Jeśli tchnienie
ją dosięgnie, staje się ciepła. Wonności
więc, które się oziębiły pochodzą z podziału.
Dlatego, gdy przyszła wiara,
zniosła podział
30 i sprowadziła ciepłą Pełnię [πλήρωμα]
miłości [αγάπη], aby
zimno nie powstało na nowo,
lecz [αλλά] trwała jedność
35 doskonałej myśli. Taka
jest nauka [λόγος] Dobrej nowiny
o znalezieniu Pełni [πλήρωμα] dla wyczekujących
35,1 zbawienia, które nadejdzie z wysoka.
[...]
Przełożył Ks. Wincenty Myszor
Pierwodruk: Teksty z Nag-Hammadi, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1979, str.143.
koniec...
*
Wypełnijcie
więc i wy wolę Ojca,
bo pochodzicie od niego.
Ojciec bowiem [γάρ] jest łagodny, a
co pochodzi z jego woli jest
35 dobrem. On przyjął wiedzę o tym,
co wasze, abyście odpoczynek
w nich mieli. Bowiem [γάρ] w
owocach znajduje się wiedza o tym,
co jest wasza, ponieważ synowie Ojca
34,1 są właśnie jego wonnością, gdyż
pochodzą z łaski [χάρις] jego
oblicza. Dlatego Ojciec miłuje
swą wonność i objawia ją
5 wszędzie. Ona mieszając się
z materią [ϋλη] udziela swej wonności
światłości, a w swym odpoczynku
sprawia, że unosi się nad każdą postacią
i nad każdym dźwiękiem. To nie uszy bowiem [γάρ]
10 przyjmują wonność, lecz [αλλά] tę wonność
Duch [πνεΰμα]
przyciąga i wdycha
ku sobie i zanurza się
w wonności Ojca. Doprowadza
15 ją więc do portu i umieszcza ją w miejscu,
z którego wyszła;
do pierwszej wonności, która
się oziębiła, to jest, w stworzeniu [πλάσμα]
psychicznym [ψυχικόν], co
20 podobne jest do oziębionej wody,
która rozpływa się w ziemi
spulchnionej tak, że ci
co ją widzą, myślą o niej:
„To ziemia, co wnet
25 zniknie znowu”. Jeśli tchnienie
ją dosięgnie, staje się ciepła. Wonności
więc, które się oziębiły pochodzą z podziału.
Dlatego, gdy przyszła wiara,
zniosła podział
30 i sprowadziła ciepłą Pełnię [πλήρωμα]
miłości [αγάπη], aby
zimno nie powstało na nowo,
lecz [αλλά] trwała jedność
35 doskonałej myśli. Taka
jest nauka [λόγος] Dobrej nowiny
o znalezieniu Pełni [πλήρωμα] dla wyczekujących
35,1 zbawienia, które nadejdzie z wysoka.
[...]
Przełożył Ks. Wincenty Myszor
Pierwodruk: Teksty z Nag-Hammadi, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1979, str.143.
koniec...
.
Kiedy zamilknie
twoje "ja"
usłyszysz w ciszy
Mój łagodności Głos.
*
"EHYEH asher EHYEH".
Kiedy zamilknie
twoje "ja"
usłyszysz w ciszy
Mój łagodności Głos.
*
"EHYEH asher EHYEH".