#948689 30.05.2012 14:38:49
.
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
Wyciąg z książki:
"Drzewo Życia"
'Ez Chajim' Kabalisty ARI
I gdy postanowił On stworzyć światy i twory, w nich zamieszkujące,
Przez to obnażając doskonałość swoją,
Co stało się przyczyną stworzenia światów,
Skurczył się On w punkcie swoim centralnym -
I ścisnęło się światło i się oddaliło,
Pozostawiając wolną, niczym nie napełnioną przestrzeń.
I równomierne było skurczenie się światła dookoła punktu centralnego
Tak, że miejsce puste kształt okręgu przybrało,
Ponieważ takowe było skurczenie się światła.
I oto po ściśnięciu się owym w centrum napełnionej światłem przestrzeni
Powstała okrągła próżnia, tylko wtedy
Pojawiło się miejsce, gdzie mogą istnieć stworzenia i twory.
I oto rozpostarł się od nieskończonego światła promień prosty,
Z góry do dołu opuścił się do wnętrza przestrzeni pustej tej.
Rozpostarło się, opuszczając się po promieniu, światło nieskończone w dół
I w przestrzeni pustej tej stworzył wszystkie całkowicie światy.
Wcześniej przed tymi światami był Nieskończony,
O doskonałości swojej o tyle przepięknej,
Że brak sił stworzeniom pojąć doskonałość Jego -
Przecież nie może rozum stworzony dosiąc Jego.
Przecież nie ma Jemu miejsca, granicy i czasu.
I po promieniu opuściło się światło
Do światów w czarnym przestworze pustym, wciąż pozostającym.
I krąg każdy od każdego świata i bliskie do światła - ważne.
Póki nie odnajdujemy świat materii nasz w punkcie centralnym,
Wewnątrz wszystkich okręgów w centrum ziejącej próżni.
I tak oddalony od Nieskończonego - dalej niż inne światy
I dlatego materialnie tak ostatecznie niski -
Przecież wewnątrz wszystkich okręgów on się znajduje -
W samym centrum ziejącej pustki...
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
Wyciąg z książki:
"Drzewo Życia"
'Ez Chajim' Kabalisty ARI
I gdy postanowił On stworzyć światy i twory, w nich zamieszkujące,
Przez to obnażając doskonałość swoją,
Co stało się przyczyną stworzenia światów,
Skurczył się On w punkcie swoim centralnym -
I ścisnęło się światło i się oddaliło,
Pozostawiając wolną, niczym nie napełnioną przestrzeń.
I równomierne było skurczenie się światła dookoła punktu centralnego
Tak, że miejsce puste kształt okręgu przybrało,
Ponieważ takowe było skurczenie się światła.
I oto po ściśnięciu się owym w centrum napełnionej światłem przestrzeni
Powstała okrągła próżnia, tylko wtedy
Pojawiło się miejsce, gdzie mogą istnieć stworzenia i twory.
I oto rozpostarł się od nieskończonego światła promień prosty,
Z góry do dołu opuścił się do wnętrza przestrzeni pustej tej.
Rozpostarło się, opuszczając się po promieniu, światło nieskończone w dół
I w przestrzeni pustej tej stworzył wszystkie całkowicie światy.
Wcześniej przed tymi światami był Nieskończony,
O doskonałości swojej o tyle przepięknej,
Że brak sił stworzeniom pojąć doskonałość Jego -
Przecież nie może rozum stworzony dosiąc Jego.
Przecież nie ma Jemu miejsca, granicy i czasu.
I po promieniu opuściło się światło
Do światów w czarnym przestworze pustym, wciąż pozostającym.
I krąg każdy od każdego świata i bliskie do światła - ważne.
Póki nie odnajdujemy świat materii nasz w punkcie centralnym,
Wewnątrz wszystkich okręgów w centrum ziejącej próżni.
I tak oddalony od Nieskończonego - dalej niż inne światy
I dlatego materialnie tak ostatecznie niski -
Przecież wewnątrz wszystkich okręgów on się znajduje -
W samym centrum ziejącej pustki...
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ ZDJĘCIA. DARMOWA REJESTRACJA
wpis edytowany 30.05.2012 14:42:13
